Kartuzja w Garegnano (wł. Certosa di Garegnano) — zabytkowy klasztor położony na północno-zachodnim przedmieściu Mediolanu, przez większość swojego istnienia znajdujący się na obszarze wiejskim.
Historia Klasztor został założony 19 września 1349 r. przez Giovanniego Visconti, biskupa i Pana Mediolanu. Latem 1357 r. w kartuzji gościł Francesco Petrarca. Zespół budynków klasztoru w chwili powstania położony był tylko 4 kilometry od murów miejskich Mediolanu, na przedmieściu Garegnano i w założeniu fundatora miał zapewnić mnichom możliwość prowadzenia życia w izolacji od zgiełku świata doczesnego, jak również miał pozwolić na odosobnienie arcybiskupowi, który będąc także feudałem świeckim nie mógł żyć w pełnej zgodzie z zasadami życia duchownego, jakich wymagało pełnienie funkcji kościelnej.
Prace nad budową klasztoru zostały w większości zakończone po 1352 r., chociaż kościół klasztorny poświęcono dopiero w 1367 r. Jednym z przeorów klasztoru został Stefano Maconi, który dzięki wpływom żony Gian Galeazza Viscontiego został jednym z pierwszych przeorów kartuzji w Padwie. W przeciągu XV w.