W okresie międzywojennym przeprowadzono remont głównej cerkwi, w ramach którego podjęto konserwację fresków, wstawiono nowy ikonostas i naprawiono dach. Poza świątynią kompleks budynków monasterskich składał się z domu mieszkalnego z cerkwią św. Jana Chrzciciela oraz dwóch drewnianych domów, z których jeden pełnił funkcję domu pielgrzyma. Według danych z 1932 monaster prowadził gospodarstwo rolne i pięć pasiek, nie funkcjonowała natomiast przy nim żadna instytucja dobroczynna ani społeczna. Cerkiew monasterska była równocześnie świątynią parafialną.
17 kwietnia 1943 hitlerowcy spalili skit św. Joazafa i zamordowali zamieszkujących go mnichów i posłuszników.
Klasztor został zamknięty przez władze radzieckie w 1964, trzy lata po śmierci ostatniego mnichaСвятителя Іоанна Милостивого чоловічий монастир. Do 1987 w zabudowaniach monasterskich mieściły się szwalnia, szkoła, biblioteka i magazyn. Cerkiew monasterska działała do 2007 jako parafialna. W 2001 w zrujnowanym klasztorze zamieszkał pierwszy mnich od 1961 – ihumen Filadelf, do którego