W latach 1973–1981 - dyrygentem i kierownikiem muzycznym Teatru Wielkiego w Warszawie. W 1975 r. dyrygował polską prapremierą opery Krzysztofa Pendereckiego „Diabły z Loudun”. Często koncertował w kraju i zagranicą. Dokonał licznych nagrań dla Polskiego Radia. W 1979 i 1981 r. wystawił w Tokio kolejno dwie opery Stanisława Moniuszki: „Straszny dwór” i „Hrabinę”. W sezonach 1981–1983 kierował Filharmonią w Olsztynie.
W latach 1984–1988 był dyrektorem artystycznym Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy. Zadebiutował 12 października 1984 r. uwerturą do opery „Moc przeznaczenia” G. Verdiego, poematem symfonicznym „Co słychać w górach” F. Liszta oraz koncertem skrzypcowym a-moll A. Dvořáka. 7 lutego 1986 r. zaprezentował światową prapremierę opery bułgarskiej kompozytorki Jivki Klinkovej „Cyryl i Metody”, co przyniosło spory rozgłos zagraniczny. Dzięki jego staraniom Bydgoszcz była trzecim polskim miastem (po Wrocławiu i Krakowie), w którym zabrzmiało „Requiem polskie” Krzysztofa Pendereckiego (1987).