Diecezja Jackson (łac. Dioecesis Jacksoniensis, ang. Diocese of Jackson) jest diecezją Kościoła rzymskokatolickiego w północnej części stanu Missisipi. Wcześniej znana jako diecezja Natchez (1837–1956) i diecezja Natchez-Jackson (1956–1977). 200px|left
Historia Po raz pierwszy duchowni katoliccy odwiedzili tereny późniejszego stanu Missisipi w XVII w. Było to podczas wypraw badawczych La Salle’a, Marquette’a i d’Iberville’a. W końcu wieku XVIII trzech misjonarzy hiszpańskich utworzyło misje katolickie w okolicach Natchez. Jednak kiedy w roku 1783 tereny te przejęły Stany Zjednoczone, misje zostały opuszczone, a własność Kościoła skonfiskowano. Przez wiele lat katolicy z Natchez pozostawali bez opieki duszpasterskiej. By temu zaradzić 18 lipca 1826 roku utworzono Wikariat Apostolski Missisipi, który obejmował terytorium stanu o tej samej nazwie. Wikariuszem został dotychczasowy biskup Luizjany i Obu Floryd (późniejsza archidiecezja Nowy Orlean, pod którą podlegały do tej pory tereny Missisipi) Louis-Guillaume-Valentin Dubourg PSS, który niedługo później powrócił do swej ojczystej Francji. 28 lipca 1837 wikariat apostolski podniesiono do rangi diecezji z siedzibą w Natchez. Pierwszym ordynariuszem został sulpicjański kapłan pochodzący z Baltimore John Joseph Mary Benedict Chanche (1795–1852).