Ironizowano na temat jego rozmiarów w związku z tym, iż zajmował całą ścianę, sugerując, że autorka chciała na tym jednym płótnie zawrzeć wszystko, co w ogóle miała do powiedzenia. Krytykowano też jego kompozycję zarzucając, iż postacie robotników nie zajmują centralnej pozycji na obrazie i stanowią jedynie element dekoracyjny. Krytykowano też intensywną kolorystykę obrazu.
Reprodukcja obrazu została również opublikowana w styczniu 1936 r., w trzecim numerze Almanachu "Jung Wilne” .
O obrazie wspomina Szlojme Belis w artykule "Weng fir molers fun Jung Wilne” z "Di Goldene Kejt”, z 1980 r., :
Przypisy
Bibliografia Joanna Lisek; Jung Wilne – żydowska grupa artystyczna (Wrocław; Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego; 2005; )
Kategoria:Obrazy polskich malarzy Kategoria:Malarstwo historyczne