Od 1925 w swoim domu w Szczawnicy Niżnej prowadził schronisko turystyczne, dzierżawione przez PTT (oficjalnie otwarte w 1931). W tym okresie bywali tam m.in. Władysław Midowicz i Mieczysław Orłowicz, a także uczestnicy V Międzynarodowego Kongresu Urządzeń Turystycznych, którzy spali w nim we wrześniu 1929. Midowicz określał Majerczaka mianem admirała floty dunajeckiej, zaś jego córka Maria mówiła o nim, iż był kapitanem flisaków pienińskich.
Podczas II wojny światowej w jego domu mieścił się punkt kontaktowy dla kurierów, zdążających na Węgry. Po aresztowaniu kuriera Antoniego Marka, Majerczak przez pewien czas ukrywał się z obawy przed aresztowaniem. Potem podjął współpracę z dr. Arturem Karolem Wernerem, na zlecenie którego woził z Nowego Targu lekarstwa dla partyzantów Armii Krajowej.
Po zakończeniu wojny, władze nie zezwoliły na dalsze prowadzenie schroniska, a Towarzystwo rozwiązało umowę dzierżawy obiektu. Pomimo tu turyści nadal nocowali w domu Majerczaka. Ostatecznie obiekt zamknięto w 1950.