Okręgi wyborcze do Sejmu Ustawodawczego Rzeczypospolitej Polskiej (1919) – podział na okręgi wyborcze Rzeczypospolitej Polskiej dokonany w 1918 r. na potrzeby wyborów do Sejmu Ustawodawczego, które odbyły się 26 stycznia 1919 r.
Odzyskanie niepodległości przez Polskę, w wyniku walki narodowowyzwoleńczej prowadzonej przez kilka pokoleń Polaków, połączonych z upadkiem mocarstw rozbiorowych, zaowocowało możliwością swobodnego życia politycznego. Jednym z pierwszych aktów ustawodawczych po odzyskaniu niepodległości była opracowana przez Radę Ministrów a zatwierdzona przez Naczelnika Państwa ordynacja wyborcza. Dekret o ordynacji wyborczej do Sejmu Ustawodawczego z 28 listopada 1918 r. dzielił jeszcze nieukształtowane w pełni terytorium polskie na 70 okręgów wyborczych.
Rozdział III ordynacji stanowił:
Art. 11. Państwo Polskie zostaje podzielone na okręgi wyborcze. Wykaz okręgów wyborczych i siedzib głównych komisji wyborczych jest wyszczególniony w dodatku Nr. I.
Art. 12. Jeden poseł przypada przeciętnie na 50 tys. ludności okręgu;