Po kapitulacji przebywał od października 1939 do kwietnia 1945 w niewoli niemieckiej w Oflagu II C Woldenberg, w którym w 1942 pełnił funkcję starszego obozu oraz był komendantem organizacji konspiracyjnej.
Powrócił do kraju w październiku 1945 i podjął pracę w okolicach Wrocławia w cukrowni Sułkowice. W lutym 1950 przeszedł na rentę. Zmarł 30 grudnia 1965 we Wrocławiu. Został pochowany na Cmentarzu Osobowickim (pole 62, rz. 3 od pola 61, gr. 56).
Był żonaty i miał troje dzieci: Wandę (ur. 26 lipca 1924), Jadwigę (ur. 20 czerwca 1926) i Stanisława Wacława (ur. 27 października 1929). mały|Grób płka Wacława Młodzianowskiego na Cmentarzu Osobowickim Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1113 – 28 lutego 1921 Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 1938 Krzyż Walecznych nr 35111 – 1921„Za męstwo i osobistą odwagę okazane w walce z nieprzyjacielem w obronie Ojczyzny”;