Schronisko PTT im. Mikołaja Zyblikiewicza w Pieninach – schronisko turystyczne Towarzystwa Tatrzańskiego, które było położone w Pieninach, na prawym brzegu Dunajca, przy Drodze Pienińskiej, w pobliżu Groty Zyblikiewicza. Zniszczone podczas I wojny światowej.
Historia Schronisko, a właściwie drewniana altana na kamiennej podmurówce, zostało wybudowane w 1901 przez Oddział Pieniński Towarzystwa Tatrzańskiego na prywatnej działce hrabiny Idy Lasockiej, gdzie zajmowało 20 m². Obiekt wybudował murarz o nazwisku Słowik i cieśla Malinowski. Koszt budowy wyniósł 1311,12 koron austro-węgierskich. W 1904 właścicielka terenu wypowiedziała dotychczasową wysokość dzierżawy, która wynosiła 20 koron rocznie i zażądała kwoty dziesięciokrotnie wyższej. Brak spełnienia żądania miał skutkować wypowiedzeniem towarzystwu dzierżawy z dniem 1 stycznia 1905 i usunięciem obiektu. Dalsze negocjacje doprowadziły do pozostawienia obiektu. Latem 1906 schronisko było niedostępne przez sześć tygodni, w związku ze zniszczeniem Drogi Pienińskiej przez wylewający Dunajec. W 1907 nadano mu imię Mikołaja Zyblikiewicza – XIX-wiecznego prezydenta Krakowa i jednego z inicjatorów budowy Drogi Pienińskiej.
Po wybudowaniu po drugiej stronie Dunajca schroniska im.