Onguci, także Ongutowie (mong. Öngüt lub Öngüd) – lud mongolski z czasów Czyngis-chana (1162–1227)Roux, s. 40; wielu z nich było nestorianamiPhillips, s. 123. Zamieszkiwali tereny wzdłuż Wielkiego Muru na północ od Ordosu. Dwoma głównymi ośrodkami miejskimi były – położone na północ Olon Süme oraz na południu Koshang lub DongshengTjalling H. F. Halbertsma, Early Christian Remains of Inner Mongolia (Leiden: Brill, 2008), ss. 150-157. Funkcjonowali jako strażnicy chińskiego pogranicza, głównie prowincji ShanxiSaunders, J.J., The History of the Mongol Conquests, 1970, s.52, Routledge & Kegan Paul Ltd.
Historia Przodkami Ongutów byli tureccy Shatuo zamieszkujący zachodnie rubieże kaganatu turkuckiegoC.P.Atwood, Encyclopedia of Mongolia and the Mongol Empire, s.424. W VII wieku przenieśli się do Sinciangu, przechodząc pod protekcję dynastii Tang. Do IX wieku Shatuo rozproszyli się po północnych Chinach oraz dzisiejszej Mongolii Wewnętrznej. Jeden z ich przywódców, Li, zmobilizował 10 000 kawalerzystów i służył jako sprzymierzeniec Tangów;