Władysław Zaleski (1894–1982) w 1913 był w składzie polskiej delegacji skautowej na zlot w AngliiEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 81. (BirminghamAlojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, s. 474, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995.). W 1918 jako były oficer c. i k. armii i podporucznik kierował Pogotowiem Młodzieży, które przyczyniło się następnie do organizacji pierwszych polowych oddziałów wojskowychEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 207.. Następnie pracował jako pułkownik dyplomowany, dyplomata, w 1974 został powołany na prezesa Najwyższej Izby Kontroli na Uchodźstwie (po śmierci generała Stanisława Kuniczaka) i kierował izbą przez cztery lata. Córka Jadwiga Zaleska (1900–1993), ukończyła polonistykę i romanistykę, zaś specjalizowała się w nauce wychowania fizycznego zostając nauczycielką w tej dziedzinieEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 82.. Członkini Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Pracowała w różnych placówkach, zaś po kampanii wrześniowej 1939 powróciła pieszo do Sanoka z ToruniaEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 83..