Włodzimierz Wojciech Starosolski (ur. 14 czerwca 1933 w Warszawie) – polski naukowiec, inżynier budownictwa, profesor, specjalista od konstrukcji żelbetowych. Życiorys Urodził się w roku 1933 w Warszawie. Po II wojnie światowej zamieszkał w Bytomiu. W roku 1956 ukończył studia na Wydziale Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego Politechniki Śląskiej. Po studiach rozpoczął pracę jako asystent na uczelni oraz w biurze projektowym Koksoprojekt. W 1962 roku uzyskał stopień naukowy doktora (temat pracy doktorskiej: Studium belki sprężonej przy dowolnej zmienności kształtu i parametrów sprężania), w roku 1963 uprawnienia budowlane, w 1968 habilitację (na podstawie pracy Z zagadnień płaskich stropów bezgłowicowych). W latach 1980 pracował w biurze projektowym Miastoprojekt w Zabrzu, zajmując się m.in. badaniami prefabrykatów wielkopłytowych. W roku 1986 otrzymał tytuł naukowy profesora nadany przez Radę Państwa. W 1989 roku uzyskał uprawnienia rzeczoznawcy. Przez dwie kadencje był członkiem Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej Polskiej Akademii Nauk. W działalności naukowej zajmuje się konstrukcjami żelbetowymi, w tym prefabrykowanymi, oraz murowymi – projektowaniem oraz badaniem istniejących konstrukcji.