W tej bitwie poległ (utonął w rzece) syn Dymitra Suzdalskiego – Iwan.
Relacje ze Złotą Ordą Na przełomie 1374 i 1375 roku do Niżnego Nowogrodu przybyli posłowie od Mamaja: murza Saraik z ponad tysiącem wojowników. Na rozkaz księcia wojownicy zostali zabici, a murza i jego świta uwięzieni. Po około rocznym pobycie w więzieniu, murza próbował uciec, wszczynając strzelaninę, w której o mało co nie ucierpiał biskup suzdalski Dionizy. Murza i jego świta zginęli. Mamaj wysłał wyprawę odwetową, która spustoszyła osiedla nad Kiszą i Pjaną.
W 1382 roku, w czasie wyprawy karnej Tochtamysza na Moskwę, Dymitr Suzdalski opuścił Dymitra Dońskiego. Posłał wojsko wraz ze swoimi synami Wasylem Kidriapą i Siemionem jako sojuszników Złotej Ordy. W następnym roku Dymitr Suzdalski umarł, a tron wielkoksiążęcy zajął jego młodszy brat Borys.
Działalność kulturalna W Niżnym Nowogrodzie, stolicy wielkiego księstwa suzdalsko-niżnonowogrodzkiego, książę Dymitr zaczął budowę pierwszego kamiennego niżnonowogrodzkiego kremla. Powstała wtedy jedna kamienna baszta. Reszta kremla była konstrukcją drewnianą i ziemną.
Na jego dworze powstał jeden z najważniejszych zabytków staroruskiego dziejopisarstwa Latopis Ławrientiewski (ros. Лаврентьевский список, Лаврентьевская летопись, łac.