Stanisław Paweł Koszutski (ur. 15 sierpnia 1903 w majątku Zagość na Kielecczyźnie, zm. 24 września 1982 w São Paulo w Brazylii) – pułkownik dyplomowany Polskich Sił Zbrojnych, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W czasie nauki w gimnazjum uciekł do Legionów Polskich, a następnie odesłany do Korpusu Kadetów w Modlinie. Był uczestnikiem III powstania śląskiego i za udział w, nim był awansowany do stopnia kaprala oraz otrzymał Śląski Krzyż Walecznych. Brał również udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W latach 1922–1923 był podchorążym baterii szkolnej Wydziału Artylerii Głównej Szkoły Artylerii i Inżynierii w Warszawie, a w latach 1923–1924 podchorążym Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu. 24 września 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 23. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a Minister Spraw Wojskowych, gen. dyw. Władysław Sikorski wcielił do 8 dywizjonu artylerii konnej w Białymstoku. 21 grudnia 1925 awansował na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 23. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1928 pełnił służbę w 2 dywizjonie artylerii konnej w Dubnie. Z dniem 10 stycznia 1930 został przydzielony na dziesięciomiesięczny kurs Szkoły Topografów przy WIG w Warszawie.