Wojna z Nlaka’pamux (zwana też wojną w Kanionie rzeki Fraser) miała miejsce w 1858 r. Była konfliktem mającym miejsce w trakcie gorączki złota pomiędzy białymi a Indianami z plemienia Nlaka’pamux na terenie Kolumbii Brytyjskiej.
Jednym z powodów konfliktu był gwałt na młodej Indiance popełniony przez kilku francuskich poszukiwaczy złota. Czyn ten wywołał chęć odwetu ze strony grupy wojowników Nlaka’pamux. Sprawców dopadnięto w rejonie Kanaka Bar, a ich pozbawione głów ciała wrzucono do rzeki Fraser. Niesione prądem rzeki zaalarmowały wkrótce jedną z grup poszukiwaczy złota znajdujących się przy brzegu w okolicy wioski Yale. W wywniku paniki, wielu białych uciekło na południe w relatywnie bezpieczne rejony Spuzzum.
Z pomocą poszukiwaczom złota przybyły wkrótce cywilne grupy militarne wywodzące się w różnych krajów. Jedną z nich była „Austrian Company“ na czele której stał John Centras. W skład tej grupy wchodzili francuscy i niemieccy żołnierze, walczący wcześniej u boku Williama Walkera w Nikaragui. Prócz nich przybyło wielu żądnych złota Amerykanów. Grupa o nazwie „Whatcom Company“ pod przywództwem kapitana Grahama składała się wyłącznie z mieszkańców południowych stanów.