W lutym 1938 wyznaczony wiceprzewodniczącym okręgu tarnopolskiego Obozu Zjednoczenia Narodowego.
W czasie kampanii wrześniowej, następnego dnia po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, został aresztowany przez NKWD w Tarnopolu. W 1940 został zamordowany w więzieniu NKWD w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 041/2 z kwietnia 1940, pozycja 31, oznaczony numerem 457). Na liście figuruje także Grzegorz Widacki (ur. 1893, także syn Jana). Ofiary tej zbrodni zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Życie prywatne W 1918 ożenił się z Marią Teresą Lorfring (Lorfing, ur. 1890 w Sokalu, zm. 1971 w Londynie), z którą miał dwoje dzieci: Marię (1920–1994) i Jacka (1922–1943). Braćmi ciotecznymi (synami siostry ojca, Rozalii) byli Izydor Modelski i Teofil Modelski (ten ostatni był profesorem historii).
Upamiętnienie W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, staraniem Kresowego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego im. Orląt Lwowskich w Żarach, w pobliżu Parku rekreacyjnego przy ul.