Władysław Wojtowicz (ur. 23 czerwca 1882 we Lwowie, zm. ok. 30 czerwca 1940) tamże – polski działacz społeczny, nauczyciel, polityk, poseł na Sejm I, II, III i IV kadencji w II Rrzeczypospolitej Polskiej.
Życiorys Urodził się we Lwowie. Z zawodu był nauczycielem, aktywnie angażował się w ruch związkowy i młodzieżowy. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 3542. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 44 Pułku Piechoty w Równem.
Był prezesem Związku Nauczycielstwa Polskiego w trzech południowo-wschodnich województwach II Rzeczypospolitej. Sprawował funkcje: prezesa zarządu głównego Związku Młodzieży Ludowej i Rolniczej we Lwowie, członka zarządu lwowskiej Izby Rolniczej, Towarzystwa Szkoły Ludowej i prezesa wojewódzkiego komitetu do spraw młodzieży wiejskiej. Mieszkał we Lwowie.
Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną w 1939 roku został aresztowany przez sowietów. Był więziony w lwowskich więzieniach przy ul. Łąckiego oraz przy ul. Kazimierzowskiej (Brygidki).