Wilhelm Franciszek Hörl (ur. 8 kwietnia 1893 w Krakowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Adama – urzędnika pocztowego, i Rozalii z domu Rychter, urodzony 8 kwietnia 1893 w Krakowie. Był bratem Stefanii (ur. 1891), Heleny (ur. 1900), Henryka Aleksandra (1895–1914) i Władysława (1898–1922), porucznika 20 pułku piechoty. Obaj bracia służyli w 3 pułku piechoty Legionów Polskich i zostali pośmiertnie odznaczeni Krzyżem Niepodległości (Henryk – 12 maja 1931., a Władysław – 4 lutego 1932.).
W czasie I wojny światowej, w sierpniu 1914 wstąpił na ochotnika do Legionów Polskich. Służył w 6 pułku piechoty, w 1916 podczas walk o Polską Górę koło Kostiuchnówki jako zastępca dowódcy II Oddziału Karabinów Maszynowych, osłaniając odwrót żołnierzy, a na koniec niszcząc obydwa karabiny maszynowe nie zdołał już wycofać się, był ranny i dostał się do niewoli rosyjskiej. Po powrocie z rozpadającej się Rosji został wysłany na zachód Europy w celu organizowania misji wojskowych. Działał m.in. we Francji, wstąpił do Błękitnej Armii, z którą powrócił do Polski.