Tymoteusz Fiedoszczenia (ur. w 1893 we wsi Zarawice pod Łunińcem, zm. 1977 w Warszawie) – rosyjski, sowiecki, a następnie białoruski wojskowy (kapitan), antysowiecki dowódca partyzancki, białoruski działacz narodowo-kulturalny, oficer Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Życiorys W 1916 r. ukończył gimnazjum w Słucku, po czym zmobilizowano go do armii rosyjskiej. Ukończył 6-miesięczny kurs oficerski, ale na pocz. 1917 r. został zdemobilizowany. Następnie wstąpił do 1 Białoruskiego Pułku Piechoty w Mińsku, uzyskując stopień porucznika. Pod koniec 1918 r. służył w Pińsko-Wołyńskim Batalionie Ochotniczym. Od pocz. 1919 r. dowodził batalionem wojsk bolszewickich w Słucku. Podczas ofensywy polskiej na Białorusi zdezerterował, wchodząc w skład 1 Białoruskiego Oddziału Partyzanckiego kpt. Łukasza Siamienika, działającego w rejonie Borysowa. Kiedy Polacy zbliżyli się do miasta, utworzył własny oddział partyzancki, po czym dołączył do 3 Pułku Ułanów. Latem 1919 r. wstąpił do Wojska Polskiego. Objął funkcję współpracownika II oddziału (wywiad i kontrwywiad) sztabu 2, a następnie 6 Dywizji Piechoty. Wiosną 1920 r. wraz z innymi działaczami białoruskimi podpisał apel o współpracę skierowany do Borisa Sawinkowa i Stanisława Bułak-Bałachowicza.