na stanowisko kierownika referatuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 18 czerwca 1930 r., s. 213.. Awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 2. lokatą w korpusie oficerów sanitarnychRocznik oficerski 1932, s. 323, 447.Lista starszeństwa oficerów zawodowych korpusu sanitarnego, s. 8.. W 1933 został przeniesiony z M.S.Wojsk. do Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie na stanowisko starszego ordynatoraDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 8 z 28 czerwca 1933 r., s. 140.. W 1936 był wykładowcą w CWSan. i jednocześnie komendantem Wojskowego Szpitala Sezonowego przy ulicy Suchej w Ciechocinku. Mieszkał w Warszawie przy ulicy Oboźnej 7 m. 1aStanisław Konopka, Rocznik Lekarski ..., s. 134, 135, 1161, 1302.. W 1939 był kierownikiem zespołu kadry zapasowej szpitali polowych.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.