W 1620 postąpiono odwrotnie, wyświęcając najpierw metropolitę, a następnie dalszych sześciu hierarchów.
Działalność Stałym miejscem pobytu metropolity Hioba pozostawał Kijów, gdyż tylko tam, pod opieką Kozaków, czuł się on bezpieczny. W czasie trwania w listopadzie 1620 sejmu metropolita Hiob skierował do wiernych list pasterski, w których apelował o trwanie przy prawosławiu nawet w sytuacji braku legalnej hierarchii. W 1621 wydał Protestację, w której stwierdził, że zawarcie unii zburzyło dawną przyjaźń polsko-ruską, a unici naruszają spokój w państwie. W tym samym roku unicki metropolita Józef Welamin Rutski nakazał rozesłać po całym kraju nakaz aresztowania metropolity Hioba i arcybiskupa Melecjusza, oskarżając ich o szpiegostwo na rzecz Turcji, w czym pośrednikiem miał być patriarcha Teofan III.
Sejm z roku 1623 rozważał możliwość likwidacji unii i zaplanował przeprowadzenie pod swoimi auspicjami rozmów między katolikami i prawosławnymi, reprezentowanymi odpowiednio przez prymasa i biskupów oraz przez metropolitę Hioba i biskupa połockiego Melecjusza. Od połowy lat 20. XVII w. metropolita Hiob pozostawał w kontakcie z metropolitą Józefem Welaminem Rutskim;