Równolegle do pracy naukowej na Politechnice Warszawskiej był również wykładowcą na innych uczelniach. Od 1952 do 1953 była to Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie, od 1958 do 1962 Wojskowa Akademia Techniczna (ponownie w latach 1976–1978). Poza Polską Tadeusz Lazzarini wykładał przez rok na Uniwersytecie w Bagdadzie (1966–1967) i w Nowym Brunszwiku (1974).
Działalność społeczna W marcu 1945 miało miejsce zebranie organizacyjne Związku Mierniczych Rzeczypospolitej Polskiej, Tadeusz Lazzarini był jednym z jego uczestników. Na walnym zgromadzeniu tego związku pełnił funkcję sekretarza. Od 1966 przez sześć lat był członkiem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Geodetów Polskich, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego Sekcji Naukowej Geodezji Inżynieryjnej. Uczestnicząc przez dwadzieścia lat w pracach Komitetu Geodezji Polskiej Akademii Nauk, był tam delegatem Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Będąc zasłużonym członkiem Międzynarodowej Federacji Geodetów (FIG) został wybrany wiceprzewodniczącym 6 Komisji FIG „Geodezja Inżynieryjna” od 1969 do 1972. Zaangażowanie zostało nagrodzone przyznaniem międzynarodowego dyplomu uznania.