3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapelana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 29. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymskokatolickiego. W 1923 pełnił obowiązki kierownika Rejonu Duszpasterstwa Katolickiego w Lublinie i funkcję kapelana w miejscowym kościele garnizonowymRocznik oficerski 1923, s. 1421, 1426.. Zasłużył się wtedy dla budowy lubelskiego Domu Żołnierza Polskiego. Z dniem 1 listopada 1924, na własną prośbę, został przeniesiony do rezerwyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 98 z 26 września 1924 r., s. 546.Rocznik oficerski 1924, s. 1301..
W latach 1927–1932 był dyrektorem gimnazjum w Zakopanem (1927–1932), wykładał tam historię sztuki. Propagował turystykę wśród młodzieży, organizował szkolne wycieczki w Tatry. W latach 1932–1934 był proboszczem w Kościelisku, miał wtedy duże zasługi dla zorganizowania sanatorium przeciwgruźliczego dla młodzieży.
14 marca 1934 został powołany z rezerwy do służby czynnej, mianowany zawodowym duchownym wojskowym w stopniu dziekana ze starszeństwem z 1 kwietnia 1934 i 1. lokatą oraz przydzielony do Gabinetu Wojskowego Prezydenta RP na stanowisko kapelana przybocznegoDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 7 czerwca 1934 r., s. 138, 173.. Na stanowisku kapelana przybocznego zastąpił ks.