29 sierpnia 1914 został zmobilizowany do armii rosyjskiej i wyznaczony na stanowisko starszego lekarza weterynarii 8 Brygady Artylerii. Wziął udział w I wojnie światowej. Od 15 września do 1 listopada 1917 pełnił obowiązki komendanta szpitala dla koni Frontu Północno-Zachodniego. 10 kwietnia 1918 został zwolniony z armii rosyjskiej. Od 7 listopada do 29 grudnia 1918 pracował jako powiatowy lekarz weterynarii w Lubartowie.

29 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego, w charakterze wojskowego lekarza weterynaryjnego, mianowany „lekarzem weterynaryjnym kapitanem” i przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego „Łódź” w Łodzi na stanowisko pełniącego obowiązki inspektora weterynariiDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 2 z 12 stycznia 1919 roku, poz. 87.. 22 maja 1919 roku otrzymał „rangę lekarza weterynaryjnego majora”Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 63 z 7 czerwca 1919 roku, poz. 1994.. 19 lipca 1919 roku otrzymał przeniesienie do Głównego Kwatermistrzostwa WP na stanowisko inspektora weterynarii. Zastąpił na tym stanowisku majora lekarza weterynarii Aleksandra MichałowskiegoDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 81 z 31 lipca 1919 roku, poz. 2847.. W czasie wojny z bolszewikami był szefem Sekcji 8 Weterynarii Oddziału IV – Głównego Kwatermistrzostwa, a od lutego 1920 szefem weterynarii w Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego.