Działalność społeczna i polityczna Przez wiele lat był prezesem Związku Towarzystw Powstańców i Wojaków w Wielkopolsce. W latach 1923–1929 organizował Zjednoczenie Kurkowych Bractw Strzeleckich RP, którym później kierował. W latach 1934–1936 był wiceprezesem, a od 1937 roku prezesem, Związku Weteranów Powstań Narodowych RP 1914–1919 i wiceprezesem Związku Powstańców Wielkopolskich po zmianie jego nazwy.

Był członkiem Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem (BBWR) oraz Rady Naczelnej Obozu Zjednoczenia Narodowego (OZN).

W 1935 roku został wybrany senatorem IV kadencji (1935–1938) z województwa poznańskiego z listy BBWR. W 1938 roku został ponownie wybrany z województwa poznańskiego senatorem V kadencji (1938–1939), tym razem z listy OZN. W senacie IV kadencji pracował w komisjach: administracji, prawniczej. W V kadencji w komisjach: administracyjno-samorządowej, budżetowej, gospodarczej (1937–1938), komunikacji (1937–1938), prawniczej (w której był zastępcą przewodniczącego), od czerwca 1939 roku również w komisji specjalnej ds. mniejszości niemieckiej w Polsce.

Śmierć Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do Warszawy, gdzie przeżył jej oblężenie.