W latach 1982–1988 sprawował urząd wiceministra spraw zagranicznych. W 1987 roku wybrany na członka Komitetu Centralnego KPCh, w którym zasiadał do 2002 roku. W latach 1988–1998 był ministrem spraw zagranicznych. Jako szef MSZ, był odpowiedzialny za stworzenie warunków i organizację procesu powrotu Hongkongu i Makau do ChRL w ramach polityki jeden kraj, dwa systemy. W latach 1993–1998 sprawował urząd wicepremiera łącznie z urzędem ministra spraw zagranicznych.
Qian odegrał istotną rolę w procesie uregulowania stosunków dwustronnych z ZSRR i następnie z Rosją. W latach 1982–1987, jako specjalny wysłannik rządu chińskiego, prowadził na szczeblu wiceministrów rozmowy z ZSRR w sprawie normalizacji stosunków dyplomatycznych i rozwiązania konfliktów granicznych. Stosowne porozumienia podpisał w imieniu rządu ChRL w 1991 i 1994 roku. W 1991 roku odwiedził Polskę, Czechosłowację i Węgry. Wizyta ta miała istotne znaczenie dla stosunków dwustronnych ze względu na zmiany ustrojowe, jakie zaszły w krajach Europy Środkowo-Wschodniej.
Władał biegle językami rosyjskim i angielskim. W 2005 roku został odznaczony mongolskim Orderem Gwiazdy Polarnej. Jego żona nazywała się Zhou Hanqiong. Mieli syna i córkę.
Przypisy
Kategoria:Ministrowie spraw zagranicznych Chińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Wicepremierzy Chińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2017