W 1861 roku znalazł się w wykazie szlachty guberni kijowskiejСписок дворян Киевской губернии. Киев, 1906 s. 215. Z żoną Julią miał dzieci Annę, Zinaidę, Juliusa i Wacława. Zmarł w 1933 roku, pochowany jest na Cmentarzu Łukianowskim.
Komponował utwory na fortepian, etiudy, romanse do śpiewu, utwory symfoniczne. Wśród jego dzieł są dwuaktowa opera Waleria (1923) i Koncert fortepianowy d-moll (1892). Dawał koncerty fortepianowe w Sankt Petersburgu, Odessie i Kijowie. Zajmował się również edytorstwem muzycznym (m.in. pod jego redakcją ukazywała się w Kijowie seria Choix de Compositions Modernes pour Piano).
Jako pedagog wyznawał tzw. szkołę Leszetyckiego, rozwijającą technikę palcową. Uczniami Puchalskiego byli m.in. Alszwang, Artobolewska, Berkowicz, Braiłowski, Bron, Goldenberg, Horowitz, Isserlis, Jaworski, Kogan, Michajłow, Mikłaszewski, Milicz, Nikołajew, Tutkowski, WołyńskaGrzegorz Żmuda: „Puchalski Włodzimierz” w: Polski Słownik Biograficzny tom 29, ss. 320-321.
Przypisy