Doktryna ruchu opiera się na czterech głównych punktach: odrodzenie dzięki łasce przez wiarę całkowite oczyszczenie z grzechu jako drugiego dzieła łaski, z łaski przez wiarę i mocą Ducha Świętego pewność zbawienia dzięki świadectwu Ducha Świętego święte życie czyli uświęcanie (często rozumiane jako życie bez grzechu)
Powszechnie uważany jest za bezpośredni poprzednik ruchu zielonoświątkowego i jeden z jego głównych korzeni, który na swój sposób akcentował sprawę tzw. drugiego błogosławieństwa czyli chrzest w Duchu Świętym, przy położeniu szczególnego nacisku na glosolalię.
Główny wpływ na ruch uświęceniowy wywarli m.in. Asa Mahan, Dwight L. Moody, Charles G. Finney, Reuben A. Torrey, Maria Woodworth-Etter i inni. Pragnęli oni ożywić wesleyańskie rozumienie dwóch kolejnych i odrębnych przełomowych doświadczeń religijnych w życiu człowieka. Pierwsze z tych doświadczeń religijnych nazywali odrodzeniem (ang. regeneration), wspomniane przez Jezusa i opisane w Ewangelii (Jana 3,3), a drugie chrztem w Duchu Świętym (ang. baptism with the Holy Spirit), którego definicja jest oparta na (Łukasza 24,49) i (Dziejach Apostolskich 2,4)Kościół Zielonoświątkowy w Polsce – historia.