Mammuthus creticus – gatunek karłowatego mamuta zamieszkującego Kretę w epoce plejstocenu. Był najmniejszy ze wszystkich znanych dotychczas gatunków karłowatych mamutów.
Historia odkryć i systematyka Pierwsze pojedyncze kopalne ślady istnienia gatunku zostały po raz pierwszy odkryte w 1904 roku przez brytyjską paleontolog Dorothy Bate na wybrzeżu przylądku Malekas na Krecie. Eksponaty te są obecnie w posiadaniu Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. Bate określiła gatunek w 1907 roku jako Elephas creticus. Przez wiele lat naukowcy nie byli pewni do którego rodzaju powinien zostać zaliczony. W tym regionie w epoce plejstocenu żyły tylko dwa rodzaje słoniowatych: Palaeoloxodon oraz mamut. Naukowcy znali fakty karłowacenia potomków gatunku Palaeoloxodon antiquus i najczęściej utożsamiali znalezione skamieniałości z tym gatunkiem. Za przynależnością gatunku do mamutów przemawiała jednak analiza biogeograficzna. Tę tezę potwierdzały wykonane później badania filogenetyczne. W ostatecznym rozstrzygnięciu pomogła analiza morfologiczna dobrze zachowanych części szkieletów (w tym uzębienia) odnalezionych przez paleontologów na Krecie w 2011 roku. Odkryte zostały w tym samym rejonie wyspy, w którym przed wiekiem odnalazła pierwsze ślady Bate.