Franz Kafka, według ówczesnych standardów, był raczej osobą dość zamożną. Jego zarobki wystarczały mu na prowadzenie w miarę dostatniego życia, typowego dla przedstawiciela praskiej, wyższej-średniej klasy. Między innymi stać go było na liczne podróże po Europie. Kilkanaście razy był w Berlinie i Wiedniu, kilka razy w Paryżu, raz we Włoszech. Wbrew rozpowszechnionym stereotypom, był dość znany w środowisku praskich, niemieckojęzycznych głównie pochodzenia żydowskiego, elit intelektualnych. Był stałym członkiem kilku praskich salonów literackich, gdzie czytywał swoje opowiadania i uczestniczył w dyskusjach. Publikował w „Prager Tagblatt” i później w „Berliner Tageblatt” recenzje sztuk teatralnych i dzieł literackich.
W 1909 zostały wydane jego pierwsze szkice prozy w monachijskim czasopiśmie literackim „Hyperion”.
Życie prywatne Relacje z rodzicami Franz Kafka mieszkał do 35. roku życia z rodzicami. Czuł się zdominowany przez ojca, Hermanna. Ich trudna relacja jest powszechnie znana. Hermann nie akceptował jego pasji do pisania. Traumatycznym wydarzeniem dla Kafki był incydent, gdy pewnej nocy, jako mały chłopiec, domagał się wody. Jego ojciec wpadł w złość, wyniósł go na balkon i pozostawił tam w samej koszuli nocnej, zamykając drzwi na klucz.