W latach 1988–1990 pracował jako wikariusz w Parafii św. Bartłomieja w Ołoboku, a w latach 1990–1993 w Parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Głogowie. Od 2000 był proboszczem Parafii Najświętszej Trójcy w Ochli, a od 2006 Parafii Chrystusa Króla w Gorzowie Wielkopolskim. W latach 1993–2000 zajmował stanowisko notariusza Sądu Kościelnego w Gorzowie Wielkopolskim, następnie pracował tamże jako sędzia i obrońca węzła małżeńskiego. Pełnił funkcję duszpasterza energetyków. W 2011 objął urząd wikariusza biskupiego, a także wszedł w skład rady kapłańskiej i rady konsultorów. W 2009 został kanonikiem honorowym kapituły katedralnej w Gorzowie Wielkopolskim, a w 2012 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości.
28 kwietnia 2012 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji zielonogórsko-gorzowskiej ze stolicą tytularną Cemerinianus. Święcenia biskupie otrzymał 16 czerwca 2012 w Katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie Wielkopolskim. Udzielił mu ich arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, z towarzyszeniem Andrzeja Dzięgi, arcybiskupa metropolity szczecińsko-kamieńskiego, i Stefana Regmunta, biskupa diecezjalnego zielonogórsko-gorzowskiego.