Z powodu braku doświadczenia w projektowaniu tego typu, skomplikowanych konstrukcji, broń nie została zaprojektowana od nowa, ale powstała na bazie istniejącej już amerykańskiej kartaczownicy Gardnera.
Opis broni Podobnie jak kartaczownica Gardnera, kartaczownica Bira miała także dwie lufy, ale nie była ona otoczona chłodnicami jak w przypadku amerykańskiej broni. Zmieniono także kaliber luf aby wykorzystać duże zapasy nabojów .577/450 Martini-Henry (średnica pocisku 11,6 mm). Nad lufami znajdował się cylindryczny magazynek ze 120 nabojami. Interesującą różnicą była zmiana kierunku ruchu korby ze zgodnego z kierunkiem ruchu zegara, na przeciwny. Według projektanta, generała Rana, obsługujący kartaczownicę miał „ciągnąć”, a nie „pchać” korbę co miało być według niego bardziej naturalnym ruchem, powodującym mniejsze zmęczenie.
W Nepalu nie istniały żadne nowoczesne fabryki broni i wszystkie kartaczownice zostały wykonane ręcznie, nawet ich magazynki nie mogły być wymieniane pomiędzy kartaczownicami, dany magazynek mógł być używany tylko przez konkretną kartaczownicę, dla której został zbudowany.