był aktorem rosyjskiego teatru dramatycznego "Koliziej". Na pocz. lat 30. otworzył własny teatr, z zespołem którego grał w różnych miastach Besarabii. W 1936 r. został tymczasowo aresztowany pod zarzutem szpiegostwa dla ZSRR, a jego teatr zamknięto. Po wyjściu na wolność wystąpił o rumuńskie obywatelstwo. Pracował jako zwykły robotnik fizyczny we wsi Berezino. Po zajęciu Besarabii przez Armię Czerwoną w czerwcu 1940 r., wybrano go przewodniczącym miejscowego sielsowietu. Po 2 miesiącach otrzymał pracę w Państwowym Rosyjskim Teatrze Dramatycznym w Kiszyniowie. Kiedy wojska niemieckie zaatakowały ZSRR 22 czerwca 1941 r., specjalnie uniknął ewakuacji, po czym powrócił do Odessy. Podczas oblężenia miasta od poł. sierpnia do poł. października tego roku czytał teksty propagandowe w radiu i stał jednocześnie na czele oddziału dramatycznego zarządu sztuki odeskiego komitetu obwodowego. Organizował tzw. "latające koncerty" w oddziałach wojskowych, broniących Odessy. Po nieopatrznym wyjawieniu w poł. września jednemu z oficerów, że w okresie międzywojennym żył w Rumunii, został aresztowany pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Rumunii i Niemiec. Przebywając w więzieniu, został oswobodzony po zdobyciu miasta przez wojska rumuńsko-niemieckie. Do marca 1942 r. pracował w magazynach kolejowych.