Twórczość Jego twórczość wywodzi się z ruchu poetyckiego, zwanego „Nowa Prywatność”, który pojawił się w świecie literackim w 1976, skąd nazywany jest także „Pokoleniem '76”. To kolejna ponowofalowa generacja, której literatura charakteryzowała się stałymi i charakterystycznymi cechami. Głównymi zagadnieniami, jakie można było w jej poetyce znaleźć, to m.in.: język, etyka, pamięć kultury, religia, polityka, biologia, wyobraźniaEdward Balcerzan: Przygody człowieka książkowego (ogólne i szczególne), Wydawnictwo PEN, Warszawa 1990, s. 69-70.. Była to literatura ponura, wyrażająca „przygnębienie ery gierkowskiej”, korzystająca z tradycji turpizmu. Opisywała świat „chorujący, osaczony szpetotą, grzęznący w ziemi cmentarnej”. Najbardziej dominującą i wyróżniającą jej cechą było jednak opisanie w niej samopoczucia, które bywa uchwyceniem nastroju chwili, wyrażeniem uczucia, czy oceną losu. Poezja Chojnackiego na tym się nie zatrzymała. Wychodząc od swego pierwotnego pochodzenia, ewoluowała „w kierunku indywidualnej definicji rzeczywistości”Bożena Szałasta-Rogowska: „Wyplątany z sieci..., s. 4., na którą składało się osobiste, humanistyczne, uniwersalne spojrzenie na człowieka. Nie brakuje w jego poezji kontemplacji świataBogusław Biela: Żal byłoby opuścić ten świat. O wierszach Romana Chojnackiego, „Akcent“ 2008, nr 1, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Roman Chojnacki (poeta) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.