Na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu prowadził działalność naukowo-dydaktyczną, pracując w Katedrze Historii Ustroju Państwa na Wydziale Prawa i Administracji. [dostęp 2018-08-01].. Na poznańskiej uczelni pełnił funkcję prorektora.

Po uruchomieniu na początku lat 60. XX wieku punktu konsultacyjnego UAM w Zielonej Górze prowadził wykłady w tym mieście. W 1964 roku został prezesem Lubuskiego Towarzystwa Naukowego. Mimo prowadzenia zajęć w powstałej w 1971 roku Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze, nie zrezygnował z etatu w Poznaniu. W 1975 roku został dzięki przychylnej postawie miejscowych władz partyjnych nominowany na rektora zielonogórskiej uczelni pedagogicznej. Funkcję tę sprawował przez dwie kadencje do 1981 roku. Ciągłe dojazdy do Zielonej Góry nie pozwoliły mu w pełni skoncentrować się na prowadzeniu tutejszej uczelni, stąd też starał się kontynuować kierunki rozwoju uczelni wytyczone wcześniej. Dokończano inwestycje już rozpoczęte takie, jak dom studencki na 600 miejsc, który budowany w latach 1974–1977 oraz halę sportową (1975–1978). Nie udało się mu natomiast dokończyć budowy zespołu dydaktycznego przy ul. Wojska Polskiego 69, na który składały się: rektorat, administracja, Studium Języków Obcych.