Przez pewien czas po święceniach pracował duszpastersko jako wikariusz w Świdnicy, a następnie podjął studia specjalistyczne z pedagogiki rodziny na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 2005 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk teologicznych w zakresie pedagogiki o specjalności pedagogika rodzina na podstawie pracy pt. Możliwość zastosowania zasady pomocniczości w Kościele na przykładzie działalności Diecezjalnego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin we Wrocławiu po Soborze Watykańskim II, której promotorem był ks. prof. dr hab. Piotr Nitecki. W międzyczasie zajmował stanowiska prefekta we wrocławskim Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym, a następnie sekretarza Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. W 2005 roku uzyskał na obu tych uczelniach katolickich stanowisko adiunkta.