W 1988 roku Rada Państwa PRL nadała mu tytuł profesora nauk technicznych. Obecnie poza Politechniką Opolską wykłada w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Nysie, gdzie był współtwórcą powstałego na początku XXI wieku Instytutu Architektury.
Jest członkiem wielu krajowych jak i zagranicznych towarzystw naukowych, w tym Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej Polskiej Akademii Nauk oraz jej Sekcji Mechaniki Konstrukcji, Fizyki Budowli i Inżynierii Materiałów Budowlanych, Gesellschaft fur Angewandte Mathematik und Mechanik, European Mechanics Society, Standige Konferenz der Hochschullehrer fur Bauphysik, Society of ThermalStresses, Slovenska Spolećnost pre Mechaniky - Slovenska Akademia Ved Bratislava. Wypromował jak dotychczas 12 doktorów oraz opublikował około 200 prac naukowych, w tym 6 monografii. W uznaniu za swoje zasługi otrzymał m.in. Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złotą Odznaka za Ratowanie Zabytków, Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki.
Przypisy
Bibliografia
Wrocławskie Środowisko Akademickie. Twórcy i ich uczniowie, pod red. A. Chmielewskiego, wyd. Ossolineum, Wrocław 2007, s.236.
Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bielsku Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Opolskiej Kategoria:Ludzie związani z Nysą Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej