W tym samym roku został oddelegowany do pracy w Zakładach Chemicznych "Blachownia" w Kędzierzynie z zadaniem stworzenia tam struktur organizacyjnych, a także uruchomienia pierwszego kompleksu petrochemicznego w Polsce. W związku z tym osiedlił się na stałe w tym mieście przenosząc się z Oświęcimia. W tutejszych zakładach chemicznych pracował do 1973 roku, będąc kolejno szefem produkcji, zastępcą dyrektora do spraw produkcji oraz dyrektorem naczelnymWrocławskie Środowisko Akademickie. Twórcy i ich uczniowie, pod red. A. Chmielewskiego, wyd. Ossolineum, Wrocław 2007, s. 233..
Od 1964 roku należał do PZPR.
W 1973 roku decyzją Ministra Przemysłu Chemicznego objął stanowisko dyrektora naczelnego Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych w Płocku, które pełnił do 1976 roku, kiedy to ponownie wrócił do Kędzierzyna-Koźla, zostając dyrektorem naczelnym Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia"Biografia na stronie Honorowych Obywateli Kędzierzyna-Koźla [on-line] [dostęp 2012-04-26]. W międzyczasie Rada Państwa PRL nadała mu w 1974 roku tytuł profesora nadzwyczajnego nauk technicznych, a w 1988 tytuł profesora zwyczajnego.