thumb|240px|Grób na cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan Jan Rymarkiewicz (ur. 23 czerwca 1811 w Łobżenicy, zm. 18 października 1889 w Poznaniu)M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego – polski działacz oświatowy, historyk, polonista, nauczyciel, powstaniec listopadowyHasło: Rymarkiewicz Jan, S. Orgelbrand Encyklopedia Powszechna t. XIII, Warszawa 1902..
Życiorys Urodził się w Łobżenicy jako syn szewcaLiteratura polska. Przewodnik encyklopedyczny, PWN, Warszawa 1984, , TOM II hasło Rymarkiewicz Jan, s. 325.. Kształcił się w swojej rodzinnej miejscowości, a następnie we Wschowie oraz Poznaniu. W latach 1830–1831 przerwał naukę gimnazjalną i wziął udział w powstaniu listopadowym. Został ranny w jednej z bitew i dostał się do rosyjskiej niewoli. W latach 1836–1840 był nauczycielem prywatnym w Berlinie, gdzie studiował filozofię, prawo oraz historię. W 1841 roku powrócił do Wielkiego Księstwa Poznańskiego i nauczał do 1876 roku w poznańskich szkołach – Gimnazjum Fryderyka Wilhelma i Królewskim Gimnazjum św. Marii Magdaleny. Aktywnie angażował się w działalność społeczno kulturalną Wielkopolski. Był dożywotnim prezesem Towarzystwa Naukowej Pomocy dla Młodzieży Wielkiego Księstwa Poznańskiego, członkiem Towarzystwa Oświaty Ludowej oraz Towarzystwa Przyjaciół NaukF. Stachowski, Jan Rymarkiewicz, Poznań 1939..