Warto odnotować, iż w ostatnich dwóch sezonach startował z włoską licencją.
Na skutek problemów finansowych, Zamparelli zaliczył udział w zaledwie dwóch rundach. W kwietniu wystąpił w inauguracyjnej eliminacji Włoskiej Formuły 3 (w Misano), natomiast w październiku w kończącej sezon Brytyjskiej Formule Renault BARC (na torze Truxton). W pierwszej z nich był daleki od zdobyczy punktowej (dwukrotnie dwudziesta lokata), natomiast w drugiej uplasował się na wysokiej szóstej i czwartej pozycji, dzięki czemu w końcowej klasyfikacji zajął 18. lokatę.
W sezonie 2011 Zamparelli po raz drugi wystartował w pełnym wymiarze, w brytyjskiej serii ze stowarzyszenia BARC. Brytyjczyk zanotował znakomity powrót, sięgając po tytuł mistrzowski. W ciągu dwunastu wyścigów, Zamparelli ośmiokrotnie stanął na podium, z czego czterokrotnie na najwyższym stopniu (zdominował rywalizację w Truxton). Poza tym aż siedmiokrotnie sięgał po pole position oraz czterokrotnie ustanowił najlepszy czas okrążenia.
W 2012 roku Brytyjczyk zadebiutował w Formule 2. Zamparelli dwukrotnie stanął na podium, plasując się na trzeciej lokacie podczas startów na torze w Wielkiej Brytanii oraz na Węgrzech. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 8. miejscu