W latach 1976–1979 był odpowiedzialny za operacje wojskowe w dwóch sektorach: środkowo-wschodnim oraz Ponta Leste. 31 marca 1979 został schwytany przez indonezyjską armię w mieście Viqueque i trafił do niewoli, z której jednakże uciekł po 23 dniach, ponownie dołączając do szeregów FALINTIL.
W marcu 1981 został mianowany asystentem szefa sztabu FALINTIL, będąc odpowiedzialnym za dowództwo operacyjne w sektorze wschodnim, a następnie w sektorze zachodnim. W marcu 1983 został ponownie awansowany, przejmując kompetencje w zakresie planowania strategicznego w dowództwie operacyjnym sektora wschodniego. Jeszcze w tym samym roku został mianowany doradcą ds. wojskowych i zastępcą szefa sztabu FALINTIL. Od 1986 był odpowiedzialny za wszystkie operacje wojskowe w Timorze Wschodnim. W listopadzie 1992, po zatrzymaniu Xanany Gusmão, objął stanowisko szefa sztabu, a w marcu 1998 stanowisko zastępcy komendanta głównego (naczelnego dowódcy) FALINTIN. Po rezygnacji 10 sierpnia 2000 przez Xananę Gusmão z funkcji naczelnego dowódcy FALINTIL, zastąpił go na tym stanowisku. 10 grudnia 1999 został uhonorowany Nagrodą Praw Człowieka przez Zgromadzenie Republiki Portugalii. W 2001 awansował do stopnia generała brygady.