Jego pasją naukową była elektroenergetyka. W działalności naukowo-badawczej koncentrował się na opracowaniu i wdrażaniu pomiarowych systemów mikroprocesorowych dla potrzeb elektroenergetyki, zastosowaniu metod i technik informatycznych oraz sztucznej inteligencji w energetyce. Informatyka była jego kolejną pasją naukową. Ściśle współpracował z zagranicznymi i krajowymi ośrodkami naukowymi. Odbył staże naukowe w Notre Dame (USA) i Nowosybirskim Instytucie Elektrotechnicznym NETI. Współpracował z Politechniką Śląską, Politechniką Warszawską, Politechniką Wrocławską oraz Instytutem Energetyki w Warszawie.
W swoim dorobku naukowym zgromadził ponad 70 prac, w tym 4 monografie. Posiadał szereg patentów i zgłoszeń patentowych. Pod jego kierunkiem w Elektrowni Opole został opracowany i wdrożony system lokalizacji doziemień. Jego ostatnim istotnym osiągnięciem było zawarcie w 2001 roku umowy na sprzedaż licencji oprogramowania do lokalizacji zwarć w liniach elektroenergetycznych wysokich napięć (pierwsza umowa tego typu w Politechnice Opolskiej).
Był członkiem Stowarzyszenia Elektryków Polskich oraz Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej.