Kontynuowała studia wyższe w konserwatorium w Lipsku, które ukończyła u prof. Küchlera. W Lipsku poznała swego przyszłego męża Brunona Sucheckiego (ur. w 1902 w Gdańsku-Wrzeszczu), który był nauczycielem i polskim urzędnikiem konsularnym w Niemczech, studiującym grę na skrzypcach w lipskim konserwatorium. Po zawarciu związku małżeńskiego w Bydgoszczy (1931) zamieszkali w Lipsku. Gdy po dojściu Adolfa Hitlera do władzy zaczęto likwidować polskie szkoły na terenie Niemiec, powrócili do Polski w okolice Złotowa do pracy w tamtejszych szkołach.
Po wybuchu II wojny światowej wrócili do Bydgoszczy. Mąż Marty Brunon Suchecki został aresztowany przez gestapo i za swoją działalność oświatową wywieziony do obozu koncentracyjnego w Stutthofie, gdzie w 1940 został rozstrzelany. Marta Suchecka pozostała sama z dwoma synami, z których pierwszy – Roman (ur. 1933 w Lipsku), został w przyszłości wybitnym wiolonczelistą i pedagogiem, profesorem wyższych uczelni muzycznych Gdańska i Bydgoszczy i wieloletnim ich rektorem; drugi (ur. 1935 w Bydgoszczy) był lekarzem.