Stanowisko profesora uzyskał w 1922, a tytuł profesora zwyczajnego w 1929. W latach 1922–1945 był kierownikiem II Katedry Geometrii Wykreślnej na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej. Dwukrotnie sprawował funkcję dziekana tego wydziału.
Po zakończeniu II wojny światowej osiedlił się w Krakowie, gdzie został kierownikiem Katedry Geometrii Wykreślnej w Akademii Górniczo-Hutniczej. W tym samym czasie Krajowa Rada Narodowa erygowała 24 maja 1945 Politechnikę Śląska wraz z w Wydziałem Inżynieryjno-Budowlanym, który stanowił jeden z czterech wydziałów tej nowej uczelni technicznej. Antoni Plamitzer został skierowany do organizowania tej formowanej w Krakowie nowej jednostki naukowo-dydaktycznej, gdzie został pełniącym obowiązki dziekana. Do jego obowiązków należało przeprowadzenie pierwszego naboru studentów oraz rozpoczęcie pierwszego roku akademickiego, które zaplanowano na 5 czerwca 1945. Oficjalnie obowiązki dziekana objął 11 czerwca tego samego roku. Po niespełna trzech tygodniach złożył na ręce rektora organizującej się uczelni prof. Władysława Kuczewskiego rezygnację z powodu złego stanu zdrowia.