W sierpniu 1942 został odkomenderowany z grupą pilotów na przeszkolenie na samolotach Mosquito Mk-IIF.

Z poufnego komunikatu RAF w sierpniu 1942 r. dowiedział się, że bazujący na Malcie 23 dywizjon myśliwski RAF potrzebuje pilotów, więc Neyder zgłosił się na ochotnika. W związku z nowym przydziałem Neyder przeszkolił się na nowocześniejszych myśliwcach De Havilland Mosquito II. W grudniu 1942 drogą powietrzną przez Gibraltar dostał się na Maltę na lotnisko w Luqa. W dywizjonie tworzył załogę z flying officerem Sydneyem Johnem Cornesem. Brał udział głównie w dalekich lotach typu „ranger” i „intruder” nad Sycylią, Włochami, Tunezją oraz nad południową Francją. 21 lutego o 3.25 z lotniska Luqa Nayder z radionawigatorem wyleciał na lot bojowy i z lotu tego załoga nie powróciła do bazy.

Na podstawie rozkazu Inspektora Polskich Sił Powietrznych nr 10/43 z 29 maja 1943 por. pil. Marcelemu Neyderowi w uznaniu czynów męstwa osobistego i wybitnych czynów wojennych w okresie walk Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii nadano Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 8376 oraz Polowym Znakiem Pilota nr 627. Neyder był również 9 stycznia 1942 oraz 10 i 22 czerwca 1942 odznaczony Krzyżem Walecznych.