Stare zabudowania zostały rozebrane i obaj panowie udali się do architekta/architektów po projekt(y).
Istnieje kontrowersja, czy obie kamienice projektował Antonio Corazzi, czy też Helbing zwrócił się do Alfonsa Kropiwnickiego o projekt kamienicy, która ma obecnie adres Senatorska 24.
Kamienica Mikulskiego została zaprojektowana przez Antonia Corazziego w roku 1828. Trzypiętrowy dom miał mieścić na parterze sklepy, a na wyższych kondygnacjach mieszkania do wynajęcia. Corazzi stworzył projekt budowli, która doskonale wpasowała się w zabudowę placu Teatralnego – szczególnie ukończonych kilka lat wcześniej kamienicy Petyskusa i kościoła św. Andrzeja. Dwie kondygnacje kolumn tworzyły ogromny narożnik. W jego dolnej części były to kolumny doryckie, a w górnej – jońskie. Kolumny te podtrzymywały belkowanie, na którym stały wazy. W połowie wysokości budynek był przecięty przez tryglifowy fryz.
Środkowa część kamienicy od strony Senatorskiej była ozdobiona znacznie skromniejszym wgłębnym portykem, ujętym po bokach dwiema kondygnacjami półkolumn – skrzydło to jest nazywane kamienicą Helbinga, jednakże jak uważa varsavianista Ryszard Mączewski na portalu warszawa1939.pl, kamienicą Helbinga był sąsiedni budynek stojący na działce nr hipoteczny 467b (potem 467b i 467c).