Czesława Grosserowa pseud. Sława (ur. 21 sierpnia 1883 w Jaroszynce w powiecie jampolskim guberni podolskiej, zm. 25 grudnia 1937 w miejscu egzekucji na poligonie Butowo pod Moskwą ) - lekarka, działaczka socjalistyczna i komunistyczna, 1921–1923 członek KC Komunistycznej Partii Galicji Wschodniej, sekretarka Komunistycznej Frakcji Poselskiej 1926–1927.
Córka Kazimierza Jachimowicza i Marii z Kolankowskich - rodziny ziemiańskiej. Absolwentka medycyny na uniwersytecie w Zurychu. Od 1904 członkini Polskiej Partii Socjalistycznej, od 1906 PPS-Lewicy, od 1918 Komunistycznej Partii Robotniczej Polski. Od 1907 w Warszawie, gdzie pracowała w szpitalu chorób zakaźnych i działała w Komitecie Warszawskim PPS-Lewicy. Podczas I wojny światowej była prelegentką w Uniwersytecie Ludowym w Warszawie i współzałożycielką Klubu Robotniczego im. Tadeusza Rechniewskiego. W 1916 została osadzona przez Niemców w więzieniu w Fordonie, a następnie na Pawiaku (tzw. Serbii), a w czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 internowana we Wronkach przez polskie władze wojskowe. Po zwolnieniu wyjechała do Lwowa, gdzie wstąpiła do Komunistycznej Partii Galicji Wschodniej i została włączona w skład jej KC. W latach 1922–1923 sądzona wraz z innymi komunistami w tzw.