19 września 1939 w Złoczowie dostał się do sowieckiej niewoli. W październiku przebywał w Obozie jenieckim NKWD w Putywlu. W listopadzie 1939 został przeniesiony do obozu w Kozielsku. Między 15 a 17 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 029/2 z 13 kwietnia 1940). Między 16 a 19 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został awansowany pośmiertnie na stopień generała brygady. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
28 kwietnia 2009, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, na skwerze przy ulicy Ignacego Daszyńskiego w Tuchowie został zasadzony Dąb Pamięci Stanisława Orlewicza.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1931 „za zasługi na polu organizacji i administracji służby zdrowia w wojsku”.
Zobacz też generałowie II Rzeczypospolitej Polskiej awansowani w 2007 r. jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich
Przypisy
Bibliografia