W 1979 roku został starszym asystentem w Zakładzie Petro i Karbochemii PAN w Gliwicach oraz pod kierunkiem prof. Anny Marzec zajmował się badaniami nad strukturą węgli. W latach 1982–1985 przebywał na stypendium naukowym w Stanach Zjednoczonych. Po powrocie do zakładu obronił na Wydziale Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu pracę doktorską pt. Badania kinetycznych efektów izotopowych i objętości aktywacji reakcji przeniesienia wodoru z węglowodorów hydroaromatycznych do węgla i związków modelowych, którą napisał pod kierunkiem prof. Anny Marzec.
Od 1987 roku prowadził samodzielne badania naukowe. W latach 1989–1992 był kierownikiem zespołu do spraw badań przemian organicznych węgla w Zakładzie Karbochemii PAN. W 1997 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na Wydziale Chemii Politechniki Wrocławskiej na podstawie rozprawy nt. Badania reakcji przeniesienia wodoru z węglowodorów hydroaromatycznych do węgla, jego składników petrograficznych oraz produktów ekstrakcji. Następnie w latach 1998–2005 był docentem i kierownikiem Pracowni Chemii i Struktury Węgla i Materiałów Węglowych w Zakładzie Karbochemii PAN w GliwicachWiadomości Uczelniane Politechniki Opolskiej nr 13 (176), czerwiec 2008, s. 24..