Nocą rozpoczęto załadunek wojska na statki, jednak jak się okazało drogę odwrotu Rusom zagrodziła flota cesarska. Mniej liczna flotylla bizantyjska użyła w walce ognia greckiego, który trawił płaskodenne łodzie Rusów. Rusowie walczyli dzielnie, nie byli w stanie jednak wedrzeć się na wysokie burty bizantyjskim dramon. Z pogromu ocalało niewiele łodzi, reszta została zatopiona. Jako że bitwa toczyła się niedaleko brzegu, do niewoli bizantyjskiej trafiła znaczna liczba jeńców, których wcielono później do armii cesarskiej. Klęska nie zniechęciła Igora i 3 lata później z pomocą Pieczyngów, książę ponownie skierował się ku Cesarstwu. Po dotarciu Rusów do linii Dunaju, Bizantyjczycy wszczęli rokowania, podpisując nowy traktat z Rusami, będący rozszerzeniem poprzedniego traktatu i umożliwiający Rusom werbunek do armii bizantyjskiej.
Bibliografia Andrzej Michałek: Słowianie wschodni, wyd. Bellona, Warszawa 2005.
Bosfor Bosfor